بحث عمومی کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل متحد: نماینده چینی از حق پاسخ استفاده می کند و انتقاد شش کشور از سابقه حقوق بشر چین را رد می کند.
سون لی، معاون نماینده دائم چین در سازمان ملل، در 5 اکتبر، در جریان بحث عمومی کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل متحد، از حق پاسخ استفاده کرد و از بریتانیا، استرالیا، ژاپن، ایرلند، چک و لیتوانی نام برد. او آنها را متهم کرد که از روی بدخواهانه سوابق حقوق بشر چین را لکه دار می کنند و معمولاً خود را به عنوان «مدرس حقوق بشر» معرفی می کنند و در ادامه به فهرستی از کاستی های ادعایی حقوق بشر هر کشور پرداخت.
چرا مهم است
این اولین درگیری علنی بر سر مسائل مربوط به حقوق بشر چین در این جلسه کمیته سوم بود که چین نام شش کشور را ذکر کرد و آنها را نقطه به نقطه رد کرد - رقابت بر سر "چه کسی صلاحیت صحبت در مورد حقوق بشر" را روی میز گذاشت. گزارش مبادله و اظهارات هر دو طرف تاکنون فقط از طریق رسانه دولتی چین (Xinhua/China.com) در دسترس است. هیچ متن کامل مستقلی از بیانیه های شش کشور یا پاسخ چین یافت نشد، بنابراین این سایت این قسمت را به عنوان منتسب به منابع چینی ارائه می دهد.
گزارش کامل
به گزارش شینهوا، در 5 اکتبر (به وقت نیویورک) یک رویارویی نادر در جریان مناظره عمومی هشتاد و یکمین کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل متحد رخ داد: نمایندگانی از ژاپن، بریتانیا، استرالیا، ایرلند، چک و لیتوانی به نوبه خود برای انتقاد از چین در مورد هنگ کنگ، سین کیانگ و تبت سخنرانی کردند. سان لی، معاون نماینده دائم چین، سپس از حق پاسخگویی استفاده کرد و نقطه به نقطه پاسخ داد. [1][2]
سان گفت که این شش کشور به طور بیاساس سابقه حقوق بشر چین را متهم کرده و بدخواهانه لکه دار کردهاند و چین نارضایتی شدید و مخالفت قاطع خود را ابراز کرده است. او گفت که این کشورها «خود را برتر میدانند و معمولاً به عنوان سخنران حقوق بشر ظاهر میشوند»، با این حال از مشکلات برجسته حقوق بشر داخلی رنج میبرند و «در موقعیتی نیستند که به دیگران درباره حقوق بشر سخنرانی کنند». [1]
سان در رد مفصل خود گفت که چین فقر مطلق را از بین برده و نزدیک به 100 میلیون نفر را از فقر خارج کرده است، در حالی که بیش از 14 میلیون نفر در بریتانیا زیر خط فقر زندگی می کنند و نرخ فقر نسبی خانوار ژاپن 15 درصد است. که قانون امنیت ملی هنگ کنگ یک چرخش تاریخی "از هرج و مرج به نظم" را ایجاد کرد. که حقوق همه گروه های قومی در سین کیانگ و تبت محافظت می شود و قانون ترویج وحدت و پیشرفت قومی با هدف رفاه مشترک است. و ژاپن را متهم کرد که به تعهد خود برای از بین بردن تبعیض نژادی عمل نکرده و با مردم آینو و ریوکیو به عنوان یکسان رفتار نمی کند، در حالی که بریتانیا، استرالیا و ایرلند هنوز از "آسیب های طولانی" استعمار رنج می برند. [1]
سان در پایان به کشورهای معدودی توصیه کرد که از جعل و اشاعه دروغ های مرتبط با چین دست بردارند و دستکاری در حقوق بشر برای اهداف سیاسی را متوقف کنند، "در غیر این صورت آنها فقط سنگی را برمی دارند تا آن را روی پای خود بیاندازند." (خبرنگاران: Shang Xuqian، Xie E) [1]
یادداشت راستیآزمایی: این سابقه، اقدام دیپلماتیک عمومی پاسخ چین را مستند میکند. اقدامات و نقل قول ها از ارسال شین هوا و بازپست های آن توسط China.com و Shangluo Window منتقل شده است. هیچ متن مستقلی از بیانیه های شش کشور یا پاسخ چین در سازمان ملل یافت نشد. توصیفات شش کشور در بازپست ها (مانند "لکه گیری" یا "تحریک") فرمول بندی رسانه های چینی است و در متن به آن نسبت داده شده است. [1][2]
منابع اولیه
- China.com (از طریق NetEase)، 09/10/2026 («نمایندگان چینی نامگذاری و رد ایالات متحده در مجمع عمومی؛ فشار مشترک شش کشور مقابله با آن»)
- Shangluo Window (از طریق Xinhua)، 06/10/2026 ("نماینده چینی از بریتانیا، استرالیا، ژاپن و دیگران نام می برد: همیشه خود را به عنوان سخنران حقوق بشر نشان می دهد"؛ خبرنگاران شانگ ژوکیان، زی ای ای)
پیوندهای بالا به ناشران اصلی گزارشها یا ارزیابیهای ذکر شده اشاره میکنند. نتیجه گیری آنها در متن ذکر شده است و به این معنا نیست که این سایت به طور مستقل هر ادعای واقعی را تأیید کرده است.
این صفحه به صورت ماشینی ترجمه شده است. در صورت وجود هرگونه مغایرت، اصل چینی ارجحیت دارد.
