China Rights Record میز مدرک مستقل
← بازگشت به تمام رکوردها
تحت راستی‌آزمایی در حال انجام است برداشت اجباری اعضای بدن
منتشر شده: 2026-11-07 · تاریخ رویداد:2026-10-20

گزارش ETAC نشان می‌دهد که کمیته‌های ح‌ک‌چ بر سیستم پزشکی و پیوند چین تسلط دارند و 19 رهبر پیوند اعضای حزب شناسایی شده‌اند. این گزارش می‌گوید این ساختار اجازه می‌دهد سوءاستفاده سیستمی "بدون اینکه از خارج قابل تشخیص باشد" رخ دهد.

🔊 خواندن صوتی چینی این رکورد در صفحه چینی موجود است. 简体中文

ائتلاف بین‌المللی برای پایان دادن به سوء استفاده از پیوند در چین (ETAC) در 20 اکتبر 2026 اولین گزارش را در مجموعه‌های «پرچم‌های قرمز: شاخص‌های سوء استفاده مداوم از پیوند در چین»، «کنترل حزب کمونیست چین: نگه داشتن حزب بر حرفه پزشکی چین و بخش پیوند»، نوشته‌شده توسط سارا کنگ، مدیر سابق پژوهشی سارا کونگ در چین، منتشر کرد. خانه با تکیه بر منابع رسمی چینی و تحقیقات دانشگاهی، این گزارش استدلال می‌کند که کنترل ح‌ک‌چ بر سیستم پزشکی و بخش پیوند چین ساختاری است: تقریباً هر مرکز بهداشتی دارای یک کمیته حزب است و موقعیت دبیر حزب بالاتر از مدیر بیمارستان، مدیر پزشکی و سایر کارکنان بالینی و اداری است و نفوذ حزب از سال 2018 تشدید شده است. محققان 19 مورد تایید شده را در 12 استان شناسایی کردند که در آنها یک جراح برجسته پیوند یا مدیر مرکز نیز یکی از اعضای CCP بود (تعداد کاملی نیست) که شش نفر از آنها منشی حزب یا معاون منشی بیمارستان بودند. از 33 عضو در فهرست 2016 کمیته ملی اهدا و پیوند عضو - این کمیته در سال 2013 توسط کمیسیون ملی بهداشت و انجمن صلیب سرخ چین تأسیس شد و مستقیماً توسط شورای دولتی کنترل می شود - 17 نفر (52٪) اعضای CCP تأیید شدند، از جمله تقریباً همه مناصب رهبری ارشد، در کنار دو مقام وزارت پشتیبانی از کمیسیون مرکزی لجستیک. سازمان‌های تأمین عضو (OPOs) اشخاص حقوقی مستقل نیستند، بلکه واحدهای داخلی بیمارستان‌های پیوند هستند که به اعضا نیاز دارند. انجمن صلیب سرخ چین، که رسماً به عنوان تأیید کننده "شخص ثالث" در فرآیند اهدا توصیف می شود، یک سازمان اجتماعی تحت نظارت دولتی تحت رهبری حزب است. کمیته‌های اخلاق بیمارستانی نیز عمیقاً توسط اعضای ح‌ک‌چ نفوذ کرده‌اند و رویه‌های تأیید آنها با عمل در آمریکای شمالی، اروپا و آمریکای جنوبی متفاوت است. این گزارش نتیجه‌گیری می‌کند که تسلط حزب بر OPOs، نهاد نظارت ملی و کمیته‌های اخلاق بیمارستانی «یک ساختار اساساً یکپارچه ایجاد می‌کند» که در آن کل زنجیره از تهیه تا پیوند «در نهادهایی که تحت رهبری مستقیم سیاسی ح‌ک‌چ عمل می‌کنند رخ می‌دهد»، بدون «نقطه‌ای در سیستم چین که در آن نظارت مستقل واقعی وجود دارد». کوک صریحاً این ادعا را محدود می‌کند: «این معماری اثبات نمی‌کند که سوءاستفاده‌ها رخ می‌دهند»، اما نشان می‌دهد که «شرایط ساختاری هم برای سوءاستفاده‌های سیستمی و هم برای پنهان‌کاری به‌طور جامع وجود دارد». اگر ح‌ک‌چ و بیمارستان‌های چین می‌خواستند یک جریان منبع‌یابی طبقه‌بندی‌شده و غیر داوطلبانه را در کنار یک جریان رسمی داوطلبانه حفظ کنند، می‌توانستند این کار را در این چارچوب «بدون اینکه از خارج قابل تشخیص باشد» انجام دهند. این گزارش همچنین خاطرنشان می کند که از زمان لغو رسمی سیاست تک فرزندی در سال 2015، بیمارستان های تحت کنترل دولتی در سین کیانگ به عنوان مراکز عملیاتی برای آنچه بازرسان به عنوان یک کمپین سیستماتیک سرکوب زاد و ولد با هدف هدف قرار دادن زنان اویغور و سایر اقلیت ها توصیف کرده اند، خدمت کرده و سوء استفاده سیاسی طولانی مدت از روانپزشکی را ثبت کرده است. زمستان تلخ تحلیلی از این گزارش را در 7 نوامبر منتشر کرد. در مورد اینکه آیا سوء استفاده هایی رخ می دهد یا خیر، نویسنده خود گزارش به صراحت ادعا را به تجزیه و تحلیل شرایط ساختاری به جای اثبات محدود می کند، و این سایت این موارد را صادقانه گزارش می دهد، از این رو تحت تأیید مداوم. [1][2][3][4]

چرا مهم است

این گزارش به سه دلیل ارزش ثبت دارد. اول، این اولین باری است که این سایت برداشت اجباری اعضای بدن را پوشش می‌دهد و شکافی طولانی‌مدت را پر می‌کند: این اتهامات مربوط به تمرین‌کنندگان فالون گونگ، اویغورها، تبتی‌ها، مسیحیان و سایر گروه‌های تحت آزار و اذیت است، در همان رشته‌ای که سرکوب و آزار و اذیت مذهبی سین کیانگ قبلاً این سایت را به همراه دارد. بدون هیچ سابقه قبلی در مورد این موضوع، این گزارش یک نقطه ورودی مناسب است. دوم، روش استدلال گزارش به خودی خود قابل توجه است: کوک مستقیماً ادعا نمی‌کند که سوء استفاده‌ها رخ می‌دهد، اما شرایط ساختاری را نشان می‌دهد که تحت آن سوء استفاده ممکن است رخ دهد و نمی‌توان آن را از بیرون شناسایی کرد - دبیران حزب بالاتر از مدیران بیمارستان‌ها، سازمان‌های تدارکاتی زیرمجموعه بیمارستان‌ها، بدون نظارت مستقل، و افشاگرانی که با اتهامات مربوط به لیوزی‌ها و بازداشت‌های دولتی مواجه هستند. این استدلال «هیچ دکتری نیامده است» را از شواهدی مبنی بر عدم سوءاستفاده به شواهدی مبنی بر اینکه سیستم طبق طراحی کار می‌کند تبدیل می‌کند. سوم، پایه شواهد اسناد رسمی عمومی است: لیست های قرار حزب، لیست عضویت کمیته ملی اهدای عضو و پیوند، و گزارش 2020 هوانگ جیفو در مورد توسعه پیوند اعضا - موادی که هر کسی می تواند دوباره بررسی کند. اینکه آیا نتیجه‌گیری گزارش به اعتبار این مطالب عمومی بستگی دارد نه به اطلاعات محرمانه غیرقابل تأیید، و دقیقاً به همین دلیل است که می‌توان آن را ثبت کرد. [1][2][3][4]

گزارش کامل

مبانی گزارش: ETAC یک سازمان غیردولتی بین‌المللی مستقل مستقر در استرالیا است که در سال 2014 توسط وکلا، دانشگاهیان، متخصصان پزشکی و فعالان حقوق بشر تأسیس شد. هدف مجموعه «پرچم‌های سرخ» بر اساس علمی، رد دو ادعاست – اول اینکه دولت کمونیستی چین هیچ‌گونه دخالتی در برداشت اعضای بدن ندارد (موضع خود دولت چین)، و دوم اینکه دولت اصلاحات ساختاری عمیقی را در سال‌های اخیر انجام داده است که عملاً هرگونه دخالت احتمالی نهادهای عمومی را حذف کرده است. اولین گزارش توسط سارا کوک نوشته شده بود، که قبلاً به عنوان مدیر تحقیقات چین، هنگ کنگ و تایوان در خانه آزادی خدمت می کرد، جایی که او ماهنامه "بولتن رسانه ای چین" را کارگردانی کرد و پنج گزارش ویژه در مورد استبداد در جمهوری خلق چین را تالیف کرد و اکنون مدیریت تجزیه و تحلیل حقوق و مشاوره حقوق چین و خبرنامه چین گزارش شده را بر عهده دارد. این گزارش در 20 اکتبر 2026 منتشر شد. زمستان تلخ تحلیلی از آن را در 7 نوامبر منتشر کرد. [1][2][4]

کمیته حزب در بیمارستان: گزارش اشاره می‌کند که مقررات وزارت بهداشت صادر شده در سال‌های 1978 و 1982 مقرر می‌دارد که بیمارستان‌های دولتی باید تحت «سیستم مسئولیت مدیر تحت رهبری کمیته حزب» کار کنند - کمیته حزب، نه مدیر بیمارستان، در راس سلسله مراتب نهادی قرار دارد، و قدرتمندترین فرد در یک بیمارستان دولتی چین، دبیر حزب است، که پزشکان فوق‌العاده و تصمیم‌گیری افراد اصلی بر عهده آن هستند. مسئول ارائه و نظارت بر مراقبت های پزشکی است. در سال 2018، دفتر کل کمیته مرکزی ح‌ک‌چ نظرات رسمی درباره تقویت کار حزب‌سازی در بیمارستان‌های عمومی، نهادینه‌سازی و تشدید مدیریت کمیته حزب و الزام رهبری حزب به «تمام جنبه‌های اداره بیمارستان‌ها» صادر کرد. یک پزشک سابق داخلی که نزدیک به دو دهه در یک بیمارستان سطح شهرستان در استان لیائونینگ تمرین می کرد و اکنون در خارج از چین زندگی می کند، سلسله مراتب گزارش را تأیید کرد: «ما یک شعبه و منشی ح.ک.چ در بیمارستان خود داشتیم. و در آن سیستم، منشی از رئیس بیمارستان بالاتر بود. در سرزمین اصلی چین، کارها اینگونه است. [1][2]

سه بازیگر اصلی سیستم پیوند: سازمان‌های تهیه اعضای بدن (OPOs) - برخلاف سایر کشورها، OPOها در چین نه نهادهای قانونی مستقل هستند و نه جدا از بیمارستان‌هایی که به اعضا نیاز دارند و پیوند را انجام می‌دهند. "گزارش توسعه پیوند اعضا در چین (2015-2018) Huang Jiefu، که در سال 2020 منتشر شد، به صراحت اذعان می کند که در چین یک OPO "یک شخصیت حقوقی مستقل نیست، که با ایالات متحده متفاوت است". به عنوان مؤسسه‌های فرعی بیمارستان‌های دولتی، OPOها منابع خود را از دولت می‌گیرند، باید از سیاست‌های دولتی پیروی کنند و توسط ساختار رهبری بیمارستان، و در نهایت کمیته حزب بیمارستان اداره می‌شوند. کمیته ملی اهدا و پیوند عضو (NODTC) یک نهاد دولتی است که در سال 2013 توسط کمیسیون بهداشت ملی و انجمن صلیب سرخ چین تأسیس شد و مستقیماً توسط شورای دولتی کنترل می شود. این سازمان بر سیستم پاسخگویی پیوند عضو چین (COTRS)، پلتفرم دیجیتال متمرکزی که از طریق آن تمام تدارکات و تخصیص اعضای بدن جریان دارد، نظارت دارد. از 33 عضو موجود در آخرین لیست در دسترس عموم، از سال 2016، 17 نفر (52 درصد) اعضای ح‌ک‌چ، از جمله تقریباً تمام پست‌های رهبری ارشد، در کنار دو مقام از اداره پشتیبانی لجستیک کمیسیون نظامی مرکزی و دو مقام نظامی دیگر که عضویت آنها در ح‌ک‌چ تأیید نشد، تأیید شدند. در کمیته‌های اخلاق بیمارستانی، اعضای CCP به شدت نمایندگی می‌کنند، و روش‌های تایید آنها با رویه‌های استاندارد در آمریکای شمالی، اروپا و آمریکای جنوبی متفاوت است - این سیستم‌ها قبل از بازیابی عضو نیازی به رأی کمیته قابل مقایسه ندارند، در عوض به یک تا سه پزشک متکی هستند که در پیوند مشارکت ندارند تا تأیید کنند که استانداردهای اخلاقی و قانونی از جمله اعلام مرگ رعایت شده است. [1][2]

نتیجه‌گیری و محدودیت‌های آن: گزارش نتیجه‌گیری می‌کند: «تسلط حزب بر OPOها، نهاد نظارتی ملی و کمیته‌های اخلاق بیمارستانی، اساساً ساختار واحدی را ایجاد می‌کند. کل زنجیره فعالیت - از تهیه تا پیوند - در نهادهایی که تحت رهبری مستقیم سیاسی ح‌ک‌چ عمل می‌کنند، انجام می‌شود. «در این سیستم، انگیزه‌های مشارکت در سوءاستفاده یا پنهان‌کاری از نظر ساختاری قوی‌تر از انگیزه‌های حمایت از قربانیان و افشای تخلفات است» و «هیچ نقطه‌ای در سیستم چینی وجود ندارد که نظارت مستقل واقعی وجود داشته باشد.» هیچ تنظیم کننده مستقل، هیچ انجمن حرفه ای، هیچ سازمان تدارکاتی، هیچ کمیته اخلاقی، و هیچ نهاد نظارتی که خارج از سلسله مراتب حزب-دولت باشد وجود ندارد. دایره ای کامل است. کوک همچنین به صراحت می نویسد: "این معماری اثبات نمی کند که سوء استفاده ها در حال رخ دادن هستند." اما نشان می‌دهد که «اگر ح‌ک‌چ و بیمارستان‌های چینی می‌خواستند یک جریان منبع‌یابی طبقه‌بندی‌شده و غیر داوطلبانه را در کنار یک جریان رسمی داوطلبانه حفظ کنند، می‌توانستند این کار را در این چارچوب انجام دهند بدون اینکه از خارج قابل شناسایی باشد. بنابراین، غیبت افشاگران چینی دلیلی بر عدم وقوع سوءاستفاده نیست. این می تواند به خوبی شاهدی باشد که سیستم طبق طراحی کار می کند. [1][2]

این گزارش همچنین به‌عنوان کناری، ثبت می‌کند که متخصصان پزشکی در کنترل جمعیت تحت هدایت دولت گنجانده شده‌اند: تحت سیاست تک فرزندی، بیمارستان‌ها برای دهه‌ها سقط‌های اجباری و عقیم‌سازی را به‌عنوان وظایف معمول نهادی انجام می‌دادند. از زمانی که این سیاست به طور رسمی در سال 2015 لغو شد، سوء استفاده های مشابه در سین کیانگ ادامه یافت، جایی که بیمارستان های تحت کنترل دولتی به عنوان مراکز عملیاتی برای آنچه که محققان به عنوان یک کمپین سیستماتیک سرکوب زاد و ولد با هدف هدف قرار دادن زنان اویغور و سایر اقلیت ها توصیف کرده اند، خدمت کرده اند. همچنین سوء استفاده سیاسی مستند طولانی از روانپزشکی را ثبت می کند، که در آن پزشکان مخالفان و تمرین کنندگان مذهبی را به عنوان بیمار روانی به دستور دولت تشخیص داده و بازداشت کرده اند، و همچنین پوشش سارس (2002-2003) و پرونده لی ونلیانگ (ووهان، اواخر 2019، به عنوان پزشک متخصص درگذشت 2019) به سکوت پیشینه: در مارس 2020، دادگاه مستقل چین، پس از 12 ماه بررسی شامل پنج روز جلسات عمومی، به اتفاق آرا به این نتیجه رسید که برداشت اجباری اعضای بدن «سال‌ها در سرتاسر چین در مقیاس قابل توجهی انجام شده است»، که تمرین‌کنندگان فالون گونگ «یکی - و احتمالاً اصلی‌ترین منبع - منبع تأمین عضو بوده‌اند»، و در میان سایرین، آزمایش‌های پزشکی اویغور می‌تواند به آنها اجازه دهد تا شواهد پزشکی داشته باشند. برای تبدیل شدن به یک "بانک ارگان" استفاده می کند. [1][2]

یادداشت تأیید صحت و زمان‌بندی: آنچه این رکورد تأیید می‌کند، انتشار گزارش ETAC و یافته‌های پژوهشی آن است (بر اساس اسناد رسمی و تحقیقات دانشگاهی). در مورد اینکه آیا سوء استفاده‌ها رخ می‌دهند، نویسنده گزارش صریحاً ادعا را به تحلیل شرایط ساختاری محدود می‌کند تا اثبات - «این معماری وجود سوءاستفاده‌ها را ثابت نمی‌کند» - و این سایت به طور صادقانه محدودیت‌هایی را گزارش می‌کند و هیچ ادعایی فراتر از گزارش ندارد. اظهارات این گزارش در مورد سرکوب تولد در سین کیانگ و سوء استفاده سیاسی از روانپزشکی نتایجی است که از تحقیقات موجود بدست می‌آید که در اینجا به گزارش نسبت داده شده است. توجه به زمان بندی: گزارش در 20 اکتبر 2026 منتشر شد، انتشار EINPresswire در 23 اکتبر منتشر شد و زمستان تلخ تحلیل خود را در 7 نوامبر منتشر کرد. این سایت قبلا برداشت اجباری اعضای بدن را پوشش نداده بود و برای اولین بار در این دور موضوع را ثبت می کند. تحت راستی‌آزمایی در حال انجام است. [1][2][3][4]

منابع اولیه

پیوندهای بالا به ناشران اصلی گزارش ها یا مقالات ذکر شده اشاره می کنند. نتیجه گیری آنها در متن ذکر شده است و به این معنا نیست که این سایت به طور مستقل هر ادعای واقعی را تأیید کرده است.

این صفحه به صورت ماشینی ترجمه شده است. در صورت وجود هرگونه مغایرت، اصل چینی ارجحیت دارد.